กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 380 ทำไมฟังแล้วเหมือนหลุดจากฉากไปหน่อย
บรรยากาศภายในห้องซึ่งเดิมก็ไม่ได้กว้างขวางนัก พลันแปรเปลี่ยนเป็นพิกลขึ้นมา
คำพูดของจางหวยเหรินทำให้นายท่านสือที่นั่งยองอยู่ตรงมุมห้องกับซ่วนจู้ที่ยืนอยู่มุมห้องต่างเบิกตากว้าง ชะงักงันอยู่กับที่
เขาพูดว่าอะไรนะ?
อ๋องหวน? พระชายาอ๋องหวน?
ท่านอ๋องกับพระชายาแห่งราชสำนักหรือ?
ทั้งสองเบิกตากลมโตด้วยความตื่นตะลึงอย่างเหลือเชื่อ มองเหลิ่งเยวี่ยกับเย่จิ่วเฉินที่มีสีหน้าสงบนิ่งอย่างไม่อยากเชื่อสายตา
แม้พวกเขาจะรู้ตั้งแต่แรกแล้วว่า ด้วยการแต่งกาย คำพูดจา และบุคลิกของเหลิ่งเยวี่ยกับเย่จิ่วเฉิน ทั้งคู่ต้องมีฐานะไม่ธรรมดาแน่นอน แต่ไม่เคยคิดเลยว่าจะสูงศักดิ์ถึงเพียงนี้
ท่านอ๋อง! พระชายา!
ดวงตาของซ่วนจู้พลันเปล่งประกาย