เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 375 เจ้ายังน่าขยะแขยงได้กว่านี้อีกหรือ?
จวนของนายท่านสือตั้งอยู่ในเมืองหวยหยาง เป็นเรือนหลังใหญ่หลายชั้นหลายลาน เหลิ่งเยวี่ยคร้านจะนับ แต่ดูราวกับพระราชวังขนาดย่อม ไม่ได้พูดเกินจริงเลย
ในจวนยังเลี้ยงคนคุ้มกันกับบ่าวไพร่ไว้มากมาย แม้จะดึกถึงยามสามแล้วก็ยังมีคนลาดตระเวน
เหลิ่งเยวี่ยกับเย่จิ่วเฉินหมอบอยู่บนหลังคา มองคนคุ้มกันที่กำลังลาดตระเวนอยู่ด้านล่าง แต่ละคนร่างใหญ่กำยำ จนอดทอดถอนใจไม่ได้
“หึ คิดไม่ถึงว่าบ้านพ่อค้าตัวเล็ก ๆ จะหรูหรากว่าบ้านขุนนางในราชสำนักแห่งเมืองหลินอันเสียอีก”
เย่จิ่วเฉินเอ่ยเรียบ ๆ แต่ประกายทมิฬในดวงตาปรากฏชัดแล้ว
เหลิ่งเยวี่ยไม่ได้แสดงความเห็น เพียงเอ่ยคล้อยตามว่า “เช่นนั้นจวนของจางหวยเหรินคงยิ่งใหญ่กว่านี้กระมัง”
ตั้งแต่เกิดเรื่องของเอ้อร์โก่วขึ้น ในหัวของเหลิ่งเยวี่ยก็เหลือความคิดเพียงอย่างเดียว—
นั่นคือทำให้จางหวยเหรินตาย!