เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 365 เก็บค่าคุ้มครองหรือ?
เพียงชั่วอึดใจ เย่จิ่วเฉินก็เข้าใจเจตนาของเหลิ่งเยวี่ย
ในเมื่อพวกเขาต้องการจัดการเรื่องโรคระบาดก่อน สิ่งแรกที่ต้องทำก็คือสืบหาข่าว ในยามปกติ โรงเตี๊ยมหรือร้านอาหารซึ่งผู้คนมาดื่มสุรากินข้าว อาจพอได้ข่าวมาบ้าง แต่เห็นได้ชัดว่าตอนนี้มีคนจงใจสร้างภาพความสงบรุ่งเรืองขึ้นมา ในสถานที่เหล่านั้นย่อมไม่มีใครกล้าพูดตามใจปาก
ส่วนโรงน้ำชา แม้จะถูกควบคุมและจำกัดอยู่บ้าง แต่โรงน้ำชามีไว้ทำอะไรเล่า?
ก็เป็นที่ที่คนว่างงาน กินอิ่มแล้วไม่มีอะไรทำมานั่งกัน
นอกจากดื่มชา ก็มีแต่คุยโม้โอ้อวดและพูดคุยเรื่องสัพเพเหระ
สถานที่เช่นนี้ หากคิดจะควบคุมหรือจำกัด ก็ต้องปิดร้านไปเสีย
แต่การปิดร้านย่อมไม่สอดคล้องกับภาพที่อีกฝ่ายต้องการสร้าง โรงน้ำชาเล็กใหญ่ในเมืองจิ้นหยางมีมากมาย จะปิดทั้งหมดได้อย่างไร?
เมื่อนึกถึงตรงนี้ เย่จิ่วเฉินก็อดส่ายหน้าอย่างจนใจไม่ได้
เสี่ยวเยวี่ยของเขาฉลาดเช่นนี้ ทำเอาเขากดดันเหลือเกิน