เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 364 มีเพียงข้าเท่านั้นที่แตกต่าง
เหลิ่งเยวี่ยกับเย่จิ่วเฉินออกเดินทางตั้งแต่เช้าตรู่ ม้าศึกสีน้ำตาลแดงสองตัวควบทะยานผ่านโลกสีขาวโพลนราวเงิน
เย่จิ่วเฉินยังคงรักษาระยะห่าง คอยคุ้มกันนางอยู่เบื้องหลัง
เมื่อมองแผ่นหลังบอบบางและเย็นชาบนหลังม้า เย่จิ่วเฉินก็อดยกยิ้มมุมปากไม่ได้
เมื่อนึกถึงชายสองคนที่ถูกถอดเสื้อผ้าจนหมด แล้วถูกแขวนหัวลงบนต้นไม้ท่ามกลางเหมันต์อันหนาวเหน็บ เย่จิ่วเฉินก็เข้าใจเสียทีว่าก่อนหน้านี้เหลิ่งเยวี่ยหมายความว่าอย่างไรตอนพูดว่า ไม่ใช่ครั้งแรกเสียหน่อย
ย้อนกลับไปคราวนั้น ตอนที่เย่โม่หานคิดสับเปลี่ยนตัวเจ้าสาว อาศัยโอกาสแต่งงานกับเหลิ่งรั่วเสวี่ยเพื่อเปลี่ยนเจ้าสาวให้เป็นเหลิ่งเยวี่ย นางก็ใช้วิธีนี้โต้กลับเช่นกัน
ไม่ว่าจะเป็นองค์ชายในราชสำนักหรือนักเลงหัวไม้ วิธีที่เหลิ่งเยวี่ยใช้จัดการพวกเขาก็เหมือนกันทั้งสิ้น
หากเป็นเช่นนั้น จะหมายความหรือไม่ว่าบนโลกใบนี้ สำหรับเหลิ่งเยวี่ยแล้ว บุรุษทุกคนล้วนเหมือนกันหมด เว้นแต่ข้า
มีเพียงข้าเท่านั้นที่แตกต่าง!