เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 366 ดอกเบี้ยแค่นี้ยังไม่พอ
เหลิ่งเยวี่ยกับเย่จิ่วเฉินเปลี่ยนเสื้อผ้าเป็นชุดสามัญชนทั่วไปแล้ว ถึงกระนั้น ด้วยใบหน้าอันงดงามเป็นเลิศและกลิ่นอายประหนึ่งเทพเซียนของทั้งคู่ ผู้คนก็ยังจำแนกพวกเขาออกได้อย่างง่ายดาย
ช่างตรงกับคำพูดก่อนหน้านี้ของเหลิ่งเยวี่ยจริง ๆ—
ความงามของข้าปิดบังไม่มิด
แต่รูปลักษณ์เช่นนี้ยังพอเข้าเมืองจิ้นหยางได้ หากไปยังสถานที่เกิดโรคระบาดอย่างคฤหาสน์หลิ่ว คงถูกสังเกตเห็นความผิดปกติได้ง่าย
เมื่อก่อนตอนออกปฏิบัติภารกิจในฐานะทหารรับจ้าง เหลิ่งเยวี่ยได้เรียนรู้การปลอมตัวมาโดยเฉพาะ คราวนี้จึงไม่ใช่เรื่องยากสำหรับนาง
นางกับเย่จิ่วเฉินหาที่แห่งหนึ่ง ใช้น้ำหิมะละลายโคลนมาทาหน้าและตามตัว ดูไปแล้วก็คล้ายผู้ลี้ภัยอยู่หลายส่วน เพียงแต่ดูแปลก ๆ อยู่บ้าง
ความรู้สึกนั้นยากจะอธิบาย คล้ายหยกดิบก้อนหนึ่ง แม้ภายนอกจะห่อหุ้มด้วยหินหยาบ หลอกคนไม่รู้เรื่องได้ แต่ผู้เชี่ยวชาญเห็นเพียงแวบเดียวก็แยกออก