เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 363 ไม่ใช่ครั้งแรกเสียหน่อย
“ม้าสองตัวที่อยู่ข้างนอก รบกวนให้อาหารสัตว์ที่ดีที่สุด แล้วเตรียมอาหารเย็นส่งขึ้นไปด้วย”
เย่จิ่วเฉินเอ่ยประโยคหนึ่งด้วยท่าทีราบเรียบ แต่เถ้าแก่ที่ยืนอยู่ตรงข้ามเขา แม้มีเคาน์เตอร์คั่นกลาง ก็ยังรู้สึกได้ถึงไอเย็นเยียบอย่างไร้ที่มาที่แผ่ออกมาจากตัวเย่จิ่วเฉิน
เถ้าแก่สะท้านขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว อดชะงักงันไม่ได้
สองคนนี้ สตรีงดงามเย็นชา บุรุษมีบุคลิกไม่ธรรมดา ดูแล้วไม่เหมือนคนทั่วไป
เมื่อนึกได้เช่นนี้ เถ้าแก่ก็รีบส่งสายตาให้เสี่ยวเอ้อร์ เสี่ยวเอ้อร์เข้าใจกันโดยไม่ต้องเอ่ยปาก แล้วรีบก้าวออกไป
“ท่านลูกค้าทั้งสอง เชิญทางนี้ขอรับ”
พูดจบ เสี่ยวเอ้อร์ก็พาเย็นเยว่กับเย่จิ่วเฉินขึ้นไปชั้นบน
บุรุษร่างใหญ่เคราดกที่จ้องเย็นเยว่ด้วยสายตาไม่เป็นมิตรมาโดยตลอด มองแผ่นหลังของเย็นเยว่กับเย่จิ่วเฉินแล้วหัวเราะอย่างชั่วร้าย