กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 361 เฮ้อ ช่างทรมาน!
เย็นเยว่ทำหน้าเคร่งขรึมราวกับผู้ยิ่งใหญ่ มองเจียงทิงไป๋อย่างเฉยชา
“ยอมแล้วหรือ?”
“ยอมแล้ว!”
เจียงทิงไป๋ยืนนิ่งอยู่กับที่ หันไปทางเย็นเยว่แล้วค้อมกายให้อย่างจริงจังเคร่งขรึม ทำท่าราวกับเป็นเรื่องจริง
“พระชายาอ๋องรอบคอบสุขุม เฉียบแหลมปราดเปรื่อง ข้าน้อยยอมแพ้ด้วยความเต็มใจ”
“อืม!” เย็นเยว่เปล่งเสียงออกมาจากลำคออย่างไร้อารมณ์ “จงเรียนรู้ไว้”
เจียงทิงไป๋ “……”
จู่ ๆ ก็ไม่อยากเลื่อมใสเจ้าแล้ว เกิดอะไรขึ้นกันนะ?
เย่จิ่วเฉินเห็นท่าทางเคร่งขรึมเป็นงานเป็นการของเย็นเยว่ที่รับคำชมไว้ เขาก็อดยิ้มเอ็นดูไม่ได้ ก่อนจะค่อย ๆ เก็บรอยยิ้มแล้วหันไปมองเจียงทิงไป๋