เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 360 เปิ่นกงยอมศิโรราบ
บรรยากาศในโรงเตี๊ยมชวนกระอักกระอ่วนอยู่ชั่วขณะ
เจ้าของโรงเตี๊ยมกับเสี่ยวเอ้อร์ฟังบทสนทนาของพวกเขา รวมทั้งสังเกตการแต่งกายและคำพูดท่าทางของคนกลุ่มนี้ ก็พอเดาเรื่องราวได้แล้ว ในกลุ่มนี้มีท่านอ๋อง พระชายา แม่ทัพ และหมอหลวง ทั้งยังเดินทางขึ้นเหนือ คิดว่าคงเป็นคนที่ราชสำนักส่งไปบรรเทาทุกข์แดนเหนือ
เจ้าของโรงเตี๊ยมกับเสี่ยวเอ้อร์รู้กาลเทศะดี จึงถอยไปยืนเงียบ ๆ ด้านข้าง
ตอนนี้เจียงทิงไป๋ก็ไม่อยากคุยกับเหลิ่งเยวี่ยอีกแล้ว ได้แต่ก้มหน้าก้มตากินข้าวและดื่มชา เงียบงันไม่เอ่ยคำ
คนอื่น ๆ ย่อมไม่กล้าแสดงความเห็นใด ๆ ต่างกินข้าวอย่างเงียบเชียบ
เย่จิ่วเฉินครุ่นคิดเล็กน้อย
“องค์รัชทายาทเคยคิดหรือไม่ว่า พวกเรามีขบวนใหญ่โตเช่นนี้ อาจทำให้คนที่มีเจตนาแอบแฝงรู้ข่าวล่วงหน้าและเตรียมตัวไว้”
เมื่อได้ยินเย่จิ่วเฉินพูดเช่นนั้น เจียงทิงไป๋ก็ยิ้มออกมา