เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 323 ลึกลับไม่น้อย
ชั้นบนครึกครื้นอย่างยิ่ง ส่วนชั้นล่าง เจียงสิงเลี่ยเงยหน้าขึ้นเล็กน้อยอย่างเงียบงัน รับฟังเสียงหัวเราะหยอกล้อที่ดังมาจากชั้นบน แววอ่อนโยนอดปรากฏขึ้นในดวงตาไม่ได้
เม่ยเอ๋อร์ เจ้าเห็นหรือไม่?
เฉินเอ๋อร์ของเรา ในที่สุดก็มีครอบครัวแล้ว
แม้สตรีที่เขาแต่งด้วย…อืม จะไม่ค่อยเข้าตานัก แต่ก็ยังดีที่ฉลาดหลักแหลม มีความคิดไม่เหมือนใคร และที่สำคัญที่สุด ในใจและสายตาของเฉินเอ๋อร์มีแต่นาง
เจ้าเป็นคนให้ความสำคัญกับความรักยิ่ง หากตอนนั้นเจ้าไม่คิดว่าความรู้สึกที่ข้ามีให้เจ้าไม่บริสุทธิ์พอ เจ้าคงไม่ทำเรื่องสุดโต่งเช่นนั้น และเราคงไม่ต้องลงเอยด้วยการแยกจากกันราวอยู่กันคนละภพกระมัง?
เมื่อนึกถึงมารดาผู้ให้กำเนิดเย่จิ่วเฉินซึ่งมีนิสัยดื้อรั้น เจียงสิงเลี่ยก็ถูกกลิ่นอายแห่งความโศกเศร้าหม่นหมองปกคลุมทั่วร่างโดยไม่รู้ตัว
ผู้อื่นอาจอ่านกลิ่นอายเช่นนี้ไม่ออก แต่เหลียนอิ๋งซึ่งรับใช้เขามาหลายปีสามารถสังเกตได้อย่างว่องไวในทันที