กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 315 เปราะบางเกินไปแล้วกระมัง
ค่ำคืนในฤดูหนาว สีดำสนิทกับสีส้มประสานกัน อากาศเย็นยะเยือกอบอวลด้วยบรรยากาศกดดันและตึงเครียด
เหลิ่งฉือนั่งอยู่หลังโต๊ะ หลังเหยียดตรง มือวางบนเข่าข้างที่งอไว้ ท่วงท่าผึ่งผายและเปี่ยมด้วยพลัง
เย่จิ่วเฉินนั่งอยู่ตรงข้ามเหลิ่งฉือ มือวางพาดบนไหสุราอย่างตามใจ มองเหลิ่งฉือด้วยท่าทีคล้ายยิ้มคล้ายไม่ยิ้ม จนคนจับผิดอะไรไม่ได้
เหลิ่งฉือชะงักเล็กน้อย
ไม่เลวนี่!
ถึงกับจะดื่มคนละไหกับเขา?
เหลิ่งฉือคิดว่าเย่จิ่วเฉินคงนึกถึงครั้งก่อนที่เขาแกล้งเมาเพื่อหยั่งเชิงและล้วงคำพูด จึงประเมินความสามารถในการดื่มของเขาต่ำไป ถึงได้กล้าท้าทายเช่นนี้
หึหึ!
เด็กน้อยยังอ่อนประสบการณ์เกินไปแล้ว