กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 313 ขยับไม่ได้ เป็นไปไม่ได้!
บรรยากาศช่างพิกลอยู่บ้าง
เย่เฟิงเหมียนกอดอกยืนอยู่ด้านข้างอย่างสนอกสนใจ เหลิ่งเซียวอดเป็นห่วงเย่จิ่วเฉินไม่ได้ มีเพียงเหลียงเฉี่ยนที่ไม่รู้ร้อนรู้หนาว เอาแต่มองเหลิ่งเยวี่ย
“เจ้านั่งนิ่งอยู่บนพื้นทำไม รีบลุกขึ้นสิ”
เหลิ่งเยวี่ย “……”
นิ่งงั้นหรือ?
เป็นไปไม่ได้!
เหลิ่งเยวี่ยไม่สนใจเหลียงเฉี่ยน เพียงช้อนดวงตาลึกล้ำสงบนิ่งดุจบ่อน้ำโบราณขึ้น จ้องมองเย่จิ่วเฉินที่ยืนยิ้มเยาะอยู่ตรงหน้าไม่วางตา
ไม่เลวนี่ เจ้าปีศาจน้อย
เก่งกาจเสียจริง!