กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 306 หนิงเซียงไม่ใช่หนิงเซียง
“ตอนนั้นรั่วเสวี่ยทำเรื่องผิดพลาดไว้มากมาย สุดท้ายยัง…ถึงแม้เจ้าจะโชคดีรอดพ้นภยันตรายมาได้ แต่บิดาก็ไม่อาจโน้มน้าวตัวเองให้ให้อภัยนางได้
นางไม่ใช่คนของตระกูลเหลิ่งอีกต่อไปแล้ว!”
เหลิ่งฉือพูดด้วยน้ำเสียงไม่เร่งร้อนและไม่ได้ดังมากนัก แต่ทุกคำทุกประโยคล้วนแสดงถึงจุดยืนที่หนักแน่นเด็ดขาดของเขา
กลิ่นอายเย็นเยียบที่ปกคลุมร่างเหลิ่งเยวี่ย ราวกับจะแช่แข็งทุกสิ่งรอบกายในพริบตา ก็ค่อย ๆ สลายไปเพราะคำพูดของเหลิ่งฉือ
ความเปลี่ยนแปลงนั้นชัดเจนเสียจนไม่อาจทำเป็นมองไม่เห็นได้
ฮูหยินผู้เฒ่าเหลิ่งถอนหายใจในใจ
นางบอกแล้วว่าเมื่อครู่ไม่ใช่คิดไปเองแน่!
เหลิ่งเยวี่ยพยักหน้าอย่างไร้สีหน้า “ได้ ข้ารู้แล้ว”
เหลิ่งฉือ “……”