กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 305 ช่างมีชีวิตยืนยาวนัก
ในฐานะสตรี พูดแล้วก็ต้องทำตามคำพูด
บอกว่าจะนอนอยู่อย่างนี้ ก็ต้องนอนอยู่อย่างนี้
ในดวงตาดำสนิทของเย่จิ่วเฉิน มีแต่ภาพเหลิ่งเยวี่ยที่สีหน้าเรียบเฉยเย็นชา ท่าทางสบาย ๆ ตามใจตนเอง
ถึงกับต้องทำเช่นนี้เลยหรือ?
เขาแค่อยากรู้ว่าเหลิ่งเยวี่ยกับเจียงสิงเลี่ยคุยอะไรกัน อีกทั้งจากความเข้าใจที่มีต่อนาง เขาก็รู้ว่าหากเป็นเรื่องสำคัญ นางไม่มีทางบอกออกมาง่าย ๆ อยู่แล้ว
แต่เพื่อไม่ให้ต้องพูด นางถึงกับเปลี่ยนสีหน้าได้อย่างไร้รอยต่อเช่นนี้…
เย่จิ่วเฉินหรี่ตาลงเล็กน้อย
ดูท่าเหลิ่งเยวี่ยกับเจียงสิงเลี่ยคงตกลงเรื่องสำคัญอะไรบางอย่างกันไว้ลับหลังเขา
แล้วเหตุใดนางถึงอารมณ์ดีเช่นนี้?