เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 303 คุยต่ออีกห้าตำลึงไหม?
จู่ ๆ เจียงสิงเลี่ยก็อยากเปลี่ยนใจขึ้นมาเล็กน้อย
ไม่ใช่ครั้งแรกที่ได้คลุกคลีกับเหลิ่งเยวี่ย เจียงสิงเลี่ยย่อมรู้อยู่แล้วว่านางกล้าหาญและอวดดีเพียงใด แต่การอวดดีถึงขั้นนี้ก็นับว่าไม่เคยมีมาก่อนและคงไม่มีผู้ใดทำได้อีก
เจียงสิงเลี่ยปรับสีหน้าให้จริงจังเล็กน้อย ก่อนแค่นเสียงเย็นจากจมูก
“ฮึ เจ้าคิดจะคิดบัญชีอย่างไร?”
เหลิ่งเยวี่ยทำหน้าจริงจัง “สุภาษิตกล่าวไว้ว่า รู้ผิดแล้วแก้ไขเสียก็เป็นเรื่องดีที่สุด ฮ่องเต้ทำผิดก็มีโทษเช่นเดียวกับสามัญชน ก่อนหน้านี้ฮองเฮาทรงขอโทษข้าเพื่อชดเชยความผิด ทั้งยังให้ข้าเขียนรายการ บอกว่าจะชดใช้ให้ทีละรายการ
ในฐานะบุรุษ ฮ่องเต้คงไม่อาจยอมให้ฮองเฮาเหนือกว่าพระองค์ได้กระมัง”
มันฟังไม่ขึ้นเลยนะ
เหลิ่งเยวี่ยพูดด้วยน้ำเสียงธรรมดา แต่เมื่อเข้าหูเจียงสิงเลี่ยกลับฟังดูไร้ยางอายอยู่บ้าง