กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 290 เขาไม่กิน เอามาไว้ที่ข้า
“เจ้าว่าอะไรนะ?”
ภายในตำหนักเฟิ่งชี ฮองเฮาเฟ่ยกำลังตัดแต่งกิ่งไม้ของไม้กระถาง เมื่อได้ยินก็หันกลับมามองหนิงเซียงซึ่งยืนอยู่ตรงหน้าด้วยแววตาเย็นชา น้ำเสียงเหลือเชื่อ
หนิงเซียงหลุบตาลงเล็กน้อย แอบกัดริมฝีปาก มือทั้งสองข้างก็บิดเข้าหากันอย่างห้ามไม่อยู่
“หม่อมฉันทูลว่า ฝ่าบาทพาจักรพรรดิแห่งแคว้นต้าโจวกับเย่จิ่วเฉินผู้นั้นไป...ไปเรือนหลั่วอวี้เพคะ!”
หนิงเซียงกล่าวซ้ำอย่างระมัดระวังทุกฝีก้าว แต่ไม่กล้ามองฮองเฮาเฟ่ย ได้แต่มองกรรไกรเงินคมกริบในมืออีกฝ่าย กรรไกรที่ใช้ตัดแต่งไม้กระถาง
หากเลือกได้ คนสุดท้ายที่นางอยากมาหาคือฮองเฮาเฟ่ย
หรือจะพูดว่า หากเป็นเมื่อก่อน ต่อให้พบสถานการณ์เช่นนี้ นางก็จะไม่มีวันมาหา