เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 284 ผูกปมเสีย
เวลานี้ยังไม่ใช่เวลาเปิดกิจการของเรือนลั่วอวี้ พวกแม่นางทั้งหลายยังหลับกันอยู่ เรือนลั่วอวี้ทั้งหลังจึงดูเงียบเหงาอยู่บ้าง
ภายในโถง เหลิ่งเยวี่ยวางขาข้างหนึ่งลงกับพื้น อีกข้างงอขึ้น นั่งแผ่หลาอยู่บนเก้าอี้ ก้มตาเล็กน้อยแล้วเหลือบมองไป๋เฮ่อที่อยู่ตรงหน้าอย่างเย็นชา
เมื่ออยู่ต่อหน้าเหลิ่งเยวี่ย ไป๋เฮ่อก็ไม่มีท่าทีพูดคุยหยอกล้ออย่างสบายใจเหมือนเมื่อครู่แล้ว ร่างทั้งร่างเกร็งแน่น ใบหน้าตึงเครียด ดวงตาคอยชำเลืองสีหน้าของเหลิ่งเยวี่ยอย่างระมัดระวังทุกฝีก้าว
เขาก็ไม่อยากเป็นเช่นนี้ เขาเองก็สิ้นหวังมาก
ก่อนหน้านี้เขาเคยคิดจนหัวแทบแตก วางแผนสารพัดเพื่อจะได้พบเหลิ่งเยวี่ยสักครั้งและพูดคุยกับนาง
แต่หลังจากเห็นกับตาว่าเหลิ่งเยวี่ยอัดมือปราบกับมือปราบศาลาว่าการจนแทบสงสัยในชีวิตอย่างไร ไป๋เฮ่อก็ล้มเลิกความคิดที่จะคุยเรื่องท่วงทำนองพิณกับเหลิ่งเยวี่ยโดยสิ้นเชิง
ถึงขั้นไม่อยากมาอีกเลย
ที่จริงเขาก็ทำเช่นนั้นจริง ๆ