กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 283 เจ้าต้องลงมือด้วยตนเอง
เพราะว่า…อัปลักษณ์หรือ?
อัปลักษณ์?
เย่จิ่วเฉินเบิกตากว้าง มองใบหน้าเคร่งขรึมเป็นงานเป็นการและไร้ความรู้สึกไม่กลมกลืนของเหลิ่งเยวี่ยอย่างเหลือเชื่อทั้งจนปัญญา
เรื่องเหลวไหลที่พูดออกมาอย่างเคร่งขรึมเป็นงานเป็นการเช่นนี้ คงมีแต่เหลิ่งเยวี่ยเท่านั้นที่ทำได้อย่างเป็นธรรมชาติถึงเพียงนี้
คิดถึงตรงนี้ เย่จิ่วเฉินก็ถอนหายใจหนัก ๆ อย่างจนปัญญา ก่อนจะส่ายหน้า
เหลิ่งเยวี่ยไม่พอใจแล้ว
“จะเปลี่ยนหรือไม่?”
แค่ให้เจ้าเปลี่ยนเสื้อผ้า ยังจะมาถอนหายใจอีกหรือ?
ถอนหายใจบิดาเจ้าสิ!