เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 285 ข้าเชื่อเจ้า
เหลิ่งเยวี่ยกับหลัวเสี่ยวอวี้พูดกันคนละประโยค ไป๋เฮ่อที่ยืนฟังอยู่ข้าง ๆ ก็หวาดผวาจนแทบถึงขีดสุด
เรื่องที่เจียงทิงไป๋ทำในหอชาดเมามาย แม้เขาไม่ได้มีส่วนร่วม แต่ก็รู้เรื่องอยู่บ้าง ทั้งยังรู้มากกว่าหลัวเสี่ยวอวี้เสียอีก
อย่างเช่น แม่เล้ากับแม่นางส่วนใหญ่ในหอชาดเมามาย ที่จริงแล้วล้วนเป็นคนของเจียงทิงไป๋
แต่เหลิ่งเยวี่ยคาดเดาได้ ทำให้ไป๋เฮ่อประหลาดใจ
ส่วนการสารภาพของหลัวเสี่ยวอวี้…ยิ่งทำให้ไป๋เฮ่อประหลาดใจจนเกินจะประหลาดใจไปกว่านี้ได้อีก
ความเชื่อใจระหว่างสตรีมาถึงได้ชวนงุนงงเช่นนี้หรือ?
ไป๋เฮ่อเบิกตากว้าง มองเหลิ่งเยวี่ยอย่างเหลือเชื่อ แล้วมองหลัวเสี่ยวอวี้อย่างเหลือเชื่อ สายตาสลับไปมาระหว่างทั้งสองไม่หยุด
แต่เหลิ่งเยวี่ยกับหลัวเสี่ยวอวี้ไม่แม้แต่จะเหลือบมองไป๋เฮ่อ ราวกับมองไม่เห็นเขาโดยสิ้นเชิง
เหลิ่งเยวี่ยมองหลัวเสี่ยวอวี้เงียบ ๆ อยู่สองอึดใจ