เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 269 สิ่งที่ควบคุมได้ ไม่เคยเป็นความรู้สึก
แม้ตอนที่เหลิ่งเยวี่ยลงมือกับเย่หลาน เย่โม่หานกับหร่านหลีจะมาถึงที่นั่นเช่นกัน แต่พวกเขาเห็นเพียงเหลิ่งเยวี่ยลงมือสังหารเย่หลานกับตาตนเองเท่านั้น ไม่ได้ยินเรื่องชาติกำเนิดของเย่จิ่วเฉินที่เย่หลานพูดไว้ก่อนหน้านั้น
เพราะฉะนั้นเมื่อได้ยินเจียงสิงเลี่ยพูดเช่นนี้ในตอนนี้ ไม่ว่าเย่โม่หานหรือหร่านหลีต่างเบิกตากว้าง มองเย่จิ่วเฉินด้วยความตกตะลึงเหลือเชื่อ ทั้งยังไม่รู้ว่าควรรับมืออย่างไร
ส่วนเจียงทิงไป๋ที่อยู่ด้านข้าง เวลานี้สีหน้ามืดครึ้มยิ่งนัก
เดิมทีเขาควรแสร้งทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ โดยเฉพาะในสถานการณ์เช่นนี้ แต่ตอนนี้เจียงสิงเลี่ยกลับพาคนออกมาอย่างเปิดเผยไม่สะทกสะท้าน แถมยังประกาศต่อหน้าเหล่าขุนนางบุ๋นบู๊ว่าเย่จิ่วเฉินเป็นโอรสของตน
เจียงสิงเลี่ยคิดว่าตนไม่จำเป็นต้องเสแสร้งอีกต่อไป