เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 268 ใคร?
ขบวนทูตของเย่โม่หานเดินทางมาแคว้นซีเหลียงเข้าสู่เมืองหลินอัน ผ่านถนนสายต่าง ๆ มุ่งตรงไปยังพระราชวัง
ที่หน้าประตูวัง เจียงทิงไป๋นำคนมาต้อนรับด้วยตนเอง
หลิ่วชิงกับซั่วเฟิงมาถึงหน้าเกี้ยวหามก่อน เปิดม่านออก เย่โม่หานจึงก้าวลงจากเกี้ยวหาม
ทว่าเมื่อลงจากเกี้ยวหามแล้ว เย่โม่หานกลับไม่ได้จากไปในทันที เขาหันกลับมา ยื่นมือไปทางด้านในเกี้ยว
เดิมทีหร่านหลีคิดว่าเย่โม่หานจะจากไปคนเดียว แล้วให้สาวใช้หรือคนติดตามมาประคองนางลงจากรถม้า แต่ไม่คิดเลยว่าเย่โม่หานจะรอประคองนางด้วยตนเอง
หร่านหลีชะงักงันไปเล็กน้อย ก่อนจะเผยรอยยิ้มงามล่มแคว้นออกมา แล้วค่อย ๆ ยื่นมือไปวางบนฝ่ามือของเย่โม่หาน
ใบหน้าหล่อเหลาเปี่ยมความองอาจของเย่โม่หานก็ประดับด้วยรอยยิ้มไร้ช่องโหว่เช่นกัน
เขากุมมือหร่านหลีไว้อย่างพอดี ไม่หนักไม่เบา แล้วประคองนางลงจากรถม้า หลังจากนั้นทั้งสองก็เดินไปหาเจียงทิงไป๋ด้วยกัน