เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 218 พระสงฆ์มีคำหนึ่ง ไม่รู้ว่าควรพูดหรือไม่ควรพูด
ตอนนี้หยวนฮุ่ยทั้งหนาวทั้งโกรธ ทั้งยังสับสนวุ่นวายไปหมด
เขาไปเจอภูตผีปีศาจอะไรกันแน่?
ลักพาตัวก็ว่าไปอย่าง ยังลักพาตัวกันอย่างมั่วซั่วอีก มั่วซั่วก็แล้วไปเถอะ แต่แม่งยังบังเอิญจับมาถูกคนอีก!
“อมิตาภพุทธะ อมิตาภพุทธะ อมิตาภพุทธะ…”
หยวนฮุ่ยรู้สึกว่าตอนนี้นอกจากสวดมนต์แล้ว เขาก็ไม่มีทางควบคุมพลังอันพลุ่งพล่านในตัวได้อีก
เหลิ่งเยวี่ยกลับไม่สนใจสิ่งใด นางยกเท้าก้าวไปข้างหน้าทีละก้าว มุ่งตรงไปหาหยวนฮุ่ย
สวดมนต์ไม่มีประโยชน์หรอก
พระพุทธองค์ของท่านคุ้มครองท่านไม่ได้ในเวลานี้
ก่อนหน้านี้หยวนฮุ่ยก้มหน้าสวดมนต์มาตลอด จึงไม่ได้สนใจเหลิ่งเยวี่ย จนกระทั่งนางเดินมาหยุดอยู่ข้างตัว เขาจึงสัมผัสได้ถึงแรงกดดันไร้รูปร่างอันแข็งแกร่งที่ถาโถมเข้ามากดข่มเขาอย่างแน่นหนา