กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 219 เสี่ยวเยวี่ยเอ๋อร์ เจ้าไม่เชื่อฟังเลยนะ
ตอนนี้เย่จิ่วเฉินไม่ได้สิ้นหวังเลยแม้แต่น้อย
เขากลับทั้งขำทั้งจนใจอยู่บ้าง
เดิมทีเห็นเหลิ่งเยวี่ยกินมื้อกลางวันแล้วขลุกอยู่ในห้องทั้งบ่ายไม่ออกมา เขาก็เริ่มกังวลขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว
แต่ก็กลัวจะรบกวนการนอนของเหลิ่งเยวี่ย จึงลังเลไปมาข้างล่างอยู่ครู่ใหญ่ ถึงกับลังเลอยู่นานหลายยาม
รอจนถึงมื้อเย็น เย่จิ่วเฉินถึงทนไม่ไหวและเข้าไปในห้องของเหลิ่งเยวี่ยในที่สุด
แล้วพอเข้าไป เขาพบอะไร?
ไม่พบอะไรเลย!
นางหายไปแล้ว!
คนที่นอนอยู่ในห้องดี ๆ กลับหายตัวไป