เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 212 เหลิ่งเยวี่ย ที่แท้ก็เป็นเจ้า
เจียงทิงไป๋ยิ้มโดยไม่ตอบรับหรือปฏิเสธ และยิ่งไม่อธิบายว่าเหตุใด “พบเถ้าแก่ของหอหยกโปรยแล้วหรือยัง?”
ไป๋เฮ่อเลิกคิ้ว
“เจ้าหมายถึงสตรีคนนั้นหรือ”
พอพูดถึงเหลิ่งเยวี่ย อารมณ์ของไป๋เฮ่อก็ซับซ้อนขึ้นเล็กน้อย ส่วนเจียงทิงไป๋พอได้ยินว่าเป็นสตรี มุมปากก็ยิ่งยกขึ้นอย่างยโส
“ดูจากท่าทางเจ้าแล้ว เหมือนจะเสียท่าให้สตรีคนนั้นมาหรือ?”
ไป๋เฮ่อคร้านจะเล่ารายละเอียดเมื่อถูกเจียงทิงไป๋หยอกเย้า จึงเพียงแค่นเสียงหึออกมาทางจมูก
เจียงทิงไป๋ไม่ประหลาดใจเลยแม้แต่น้อย
แม้แต่เขาเองยังเสียท่าให้เหลิ่งเยวี่ยไม่น้อย ทั้งยังแบกความผิดก้อนใหญ่ไว้บนหัวจนสลัดไม่ออก แล้วฝีมือแค่นี้ของไป๋เฮ่อจะไปเหลืออะไร?
ถึงกระนั้นเขาก็ยังอดหยอกต่อไม่ได้ “ไม่คิดเลยว่าในโลกนี้ นอกจากเถ้าแก่หลัวเสี่ยวอวี้แล้ว ยังมีสตรีคนอื่นที่ทำให้เจ้าเสียท่าได้อีก