เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 205 เป็นหนึ่งไร้ผู้ใดเทียบทั้งอดีตและอนาคต
เหลิ่งเยวี่ยรู้สึกว่าเจียงทิงไป๋ผู้นี้ช่างเป็นคนมีพรสวรรค์เสียจริง
เป็นคนประเภทที่ไม่เคยมีผู้ใดมาก่อน และคงไม่มีผู้ใดตามทัน!
“อืม น่าสนใจอยู่เหมือนกัน”
เหลิ่งเยวี่ยเอ่ยคล้อยตามอย่างไร้อารมณ์ไม่ต่างจากเย่จิ่วเฉิน เหลียงเฉี่ยนนั่งยองอยู่ข้าง ๆ มองเย่จิ่วเฉินที มองเหลิ่งเยวี่ยที ดวงตาคู่งามกะพริบปริบ ๆ อยู่หลายหน
“พวกเจ้าพูดอะไรกันน่ะ?”
เหลิ่งเยวี่ยกับเย่จิ่วเฉินไม่ได้ใจดีถึงขั้นอธิบายให้นางฟัง หน้าที่นี้จึงตกเป็นของเสี่ยวเฮยในวันวาน ซึ่งบัดนี้คือเหลิ่งเซียว
เหลิ่งเซียวมองเหลียงเฉี่ยนที่ทำหน้างุนงง แล้วเริ่มอธิบายให้นางฟังอย่างอดทน
“มารดาผู้ให้กำเนิดเจียงทิงไป๋ก็คือฮองเฮาแห่งแคว้นซีเหลียงในปัจจุบัน เพราะฉะนั้นเจียงทิงไป๋จึงส่งหญิงงามให้เจียงสิงเลี่ย คุณชายเก้ากับเยวี่ยเอ๋อร์ถึงได้รู้สึกว่าน่าสนใจ”
เหลียงเฉี่ยนฟังแล้วก็ยังมึนงง “ข้าก็ยังไม่ค่อยเข้าใจอยู่ดี...”