กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 198 ฮูหยินของเจ้า
เหลิ่งเยว่จับจ้องแม่นางเฝิงด้วยดวงตาราวกับเคลือบน้ำค้างแข็ง จ้องจนนางรู้สึกขนลุกที่แผ่นหลัง
“เถ้าแก่น้อย...”
“เจ้าต่อราคากันดุไปหน่อยแล้ว!”
อย่างไรก็รู้จักกันมานาน ราคาขาดไปสองสามร้อยตำลึงเชียวนะ ไม่มากเกินไปหน่อยหรือ!
เหลิ่งเยว่บ่นในใจ ส่วนแม่นางเฝิงได้ยินแล้วก็เบิกตาโต
“ต่อราคาอะไร เงินพวกนี้ให้เจ้า!”
แม่นางเฝิงเอ่ยตำหนิอย่างไม่พอใจ ในใจก็พึมพำไม่หยุด
เป็นเพราะนางอธิบายไม่ชัด หรือวิธีคิดของเถ้าแก่น้อยบ้านนางไม่เหมือนคนปกติกันแน่!
คราวนี้เหลิ่งเยว่กลับเป็นฝ่ายงุนงง