กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 189 โอ้ เจ้าไม่กล้าหรอก
“นายท่าน? นายท่าน?”
จู่ ๆ ก็มีเสียงเรียกเย่โม่หานดังมาจากนอกประตู หร่านหลีได้ยินแล้วขมวดหว่างคิ้ว
เกิดอะไรขึ้น?
เหตุใดถึงมีคนมาตามหาเร็วเพียงนี้?
เย่โม่หานไม่ได้บอกคนข้างกายว่าไม่ต้องรับใช้หรอกหรือ?
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นกะทันหันทำให้หร่านหลีตื่นตระหนกไปชั่วขณะ แต่ไม่นานก็สงบลงได้
สภาพของนางกับเย่โม่หานในตอนนี้ ต่อให้ใครมาเห็นก็ต้องคิดไปไกลอย่างแน่นอน
และจุดประสงค์ของนางก็มีเพียงเท่านี้
แม้เดิมทีนางตั้งใจจะรอจนถึงเช้าวันพรุ่งนี้ แต่หากเกิดเหตุไม่คาดฝันขึ้น ก็ใช่ว่าจะรับมือไม่ได้เสียทีเดียว