เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 188 มีเพียงเหลิ่งเยวี่ยที่ไม่ได้
นภาราตรีสีน้ำเงินหมึกกดทับอย่างอึมครึมลึกล้ำ ภายในตำหนักเฟิ่งชีสว่างไสวด้วยแสงโคม
เจียงอิ้งหรงไม่ง่วงเลย ไม่ใช่เพราะกังวลหวาดกลัวหรือเพราะเรื่องที่จะเกิดขึ้นในวันพรุ่งนี้ แต่เป็นเพราะเย่โม่หาน
นางพลิกตัวไปมา กระสับกระส่ายไม่อาจทำความเข้าใจเย่โม่หานได้
ระหว่างเย่จิ่วเฉินกับเย่โม่หานมีข้อตกลงเช่นไร เย่จิ่วเฉินถึงยอมสละบัลลังก์มังกรด้วยความเต็มใจ?
แล้วเหตุผลเช่นใดที่ทำให้เย่โม่หานไม่ยอมยกหร่านหลีตัวเล็ก ๆ ให้ใคร?
นางเป็นสตรี หากบุรุษคนหนึ่งชอบสตรีคนหนึ่ง คำพูดอาจหลอกคนได้ การกระทำก็อาจหลอกคนได้เช่นกัน แต่มีเพียงแววตาที่หลอกกันไม่ได้
นางเคยเห็นแววตาที่เย่โม่หานมองหร่านหลีแล้ว มันไม่ใช่แววตาของคนรักอย่างแน่นอน
ดูเหมือนเย่โม่หานจะมีแววตาเช่นนั้นยามมองเหลิ่งเยวี่ยเท่านั้น...
จริงสิ เหลิ่งเยวี่ย!