กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 186 ต่อให้คุกเข่าก็ต้องแสร้งให้จบ
เหลิ่งฉือทิ้งคำพูดไว้แล้วรีบเดินออกจากห้องไป
เหลิ่งเยวี่ยเริ่มหงุดหงิดขึ้นมาทั้งตัว
ก็แค่รับลูกชายคนหนึ่ง ตาเฒ่าจะเรื่องมากอะไรนักหนา คิดจะสืบย้อนบรรพบุรุษสิบแปดชั่วโคตรหรือไร?
เสี่ยวเฮยก้มตาลงเล็กน้อย
ที่จริงไม่ว่าเหลิ่งฉือจะมีสีหน้าเช่นไร จะตกลงหรือไม่ตกลง เขาก็ซาบซึ้งใจอยู่แล้ว
เหลียงเฉี่ยนยืนอยู่ตรงกลางระหว่างเหลิ่งเยวี่ยกับเสี่ยวเฮย มองเสี่ยวเฮยแล้วมองเหลิ่งเยวี่ยอย่างทำอะไรไม่ถูก
“เหลิ่งเยวี่ย เรื่องนี้...”
“เฉี่ยนเอ๋อร์!”
เหลียงเฉี่ยนกำลังจะพูด แต่เสี่ยวเฮยกลับห้ามไว้