เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 181 ความคิดอันบ้าคลั่ง
ตอนเหลิ่งเยวี่ยจากตำหนักหย่างซิน นางเคยกระซิบข้างหูเย่โม่หานไว้สองสามประโยค
“ตอนนี้ ข้ายกบัลลังก์มังกรให้เจ้า!
แต่เจ้าคงรู้ดีว่าต้องเผชิญกับสิ่งใด
ถือเป็นการตอบแทน อีกสักหน่อยเจ้าก็ให้หร่านหลีหาข้ออ้างเชิญสตรีในครอบครัวของขุนนางทุกคนเข้าวัง แล้วนำสิ่งของที่พวกนางสวมติดตัวเป็นประจำที่สุดมาคนละชิ้น ไปแขวนไว้บนตัวหร่านหลี
หากเหล่าขุนนางก่อเรื่อง เจ้าไม่ต้องอธิบายอะไรทั้งสิ้น ไม่ต้องพูดสักคำ เพียงให้หร่านหลีปรากฏตัวพร้อมเครื่องประดับเหล่านั้นก็พอ
ส่วนเย่ซือไป๋กับเฉิงปี้ ข้าคิดว่าเจ้ามีวิธีจัดการ
หากเจ้ายังจัดการเรื่องแค่นี้ไม่ได้ บัลลังก์มังกรนี้ ต่อให้ได้มาครองในวันหน้า เจ้าก็นั่งไม่มั่นคง”
เหลิ่งเยวี่ยบอกเย่โม่หานเช่นนี้ แล้วเย่โม่หานก็ทำตาม
ยามนี้เมื่อเห็นสายตาที่เหล่าขุนนางมองหร่านหลี เย่โม่หานก็เข้าใจแล้วว่าเหล่าขุนนางที่เหลือคงไม่คิดคัดค้านอีก