เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 180 เหตุใดบรรยากาศจึงพลิกผันไปเสียแล้ว
ในความทรงจำของเหลิ่งเยวี่ย เหลิ่งฉือเป็นคนเปี่ยมด้วยความมุ่งมั่น มีความเที่ยงธรรมและองอาจน่าเกรงขามมาโดยตลอด แต่เหลิ่งฉือที่ยืนอยู่ตรงหน้าในยามนี้กลับดูกรำโลกและเหนื่อยล้าไปทั้งตัว
ความรู้สึกนั้นราวกับแก่ลงสิบปีในชั่วพริบตา
ก่อนหน้านี้ตอนตระกูลเหลิ่งถูกใส่ร้ายและถูกขังอยู่ในศาลต้าหลี่ เหลิ่งเยวี่ยยังไม่เคยรู้สึกเช่นนี้จากตัวเหลิ่งฉือ
แต่ตอนนี้…
เหลิ่งฉือสูดหายใจลึก มองเหลิ่งเยวี่ยด้วยสายตายาวไกลและลึกซึ้ง ราวกับมีอารมณ์มากมายปะปนอยู่
ริมฝีปากที่แห้งแตกขยับขึ้นลง ดูเหมือนมีคำพูดมากมายอยากเอ่ย แต่ก็เหมือนยังไม่รู้ว่าจะพูดอะไรในชั่วขณะนี้
เหลิ่งเยวี่ยรู้แล้วว่าเหลิ่งฉือจะทำอะไร
เมื่อครู่เขามอบนางให้เย่จิ่วเฉินอย่างจริงจังถึงเพียงนั้น ยังไม่ชัดเจนอีกหรือ?
ตาเฒ่านี่คิดจะพานางหนีไปอีกแล้ว!