เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 176 บอกความลับเรื่องหนึ่งแก่เจ้า
หร่านหลียืนนิ่งอยู่กลางตำหนักหย่างซิน จ้องมองเย่หลานที่นอนแน่นิ่งไร้ลมหายใจอยู่บนพื้นข้างหน้า คนที่อยู่รอบข้างกำลังลากศพของหวังเต๋อไห่กับเหล่าองครักษ์เงาออกไปอย่างเป็นระเบียบไม่ขาดตกบกพร่อง แล้วทำความสะอาดพื้น
ตำหนักหย่างซินที่เมื่อครู่ยังเต็มไปด้วยเลือดและศพ เพียงชั่วครู่ก็สะอาดราวกับไม่มีสิ่งใดเกิดขึ้น
ข้างหูราวกับยังมีเสียงทุกคนคุกเข่าคารวะและตะโกนถวายพระพร “หมื่นปี” แก่เย่โม่หานดังก้องอยู่
หร่านหลีไม่อาจยอมรับได้ ทั้งยังไม่รู้ว่าควรยอมรับอย่างไร
เย่โม่หานเป็นคนที่นางไปตามมา
เมื่อคืนทั้งคืน นางแทบไม่ได้นอน
การปรากฏตัวอย่างกะทันหันของเย่จิ่วเฉิน การพลิกผันของเรื่องตระกูลเหลิ่ง และการถูกปลดจากตำแหน่งขององค์รัชทายาทเย่ซือไป๋ ทุกเรื่องดูราวกับง่ายดาย ทว่ากลับเกิดขึ้นกะทันหันจนผู้คนตั้งตัวไม่ทัน
นางคิดอยู่ตลอดทั้งคืน ยิ่งคิดก็ยิ่งรู้สึกว่ามีบางอย่างไม่ชอบมาพากล เป็นไปตามคาด พอตกเช้าก็ได้ยินข่าวว่าเหลิ่งเยว่กับเย่จิ่วเฉินเข้าวังแล้ว