กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 167 ข้าไม่ตกลง
เหลิ่งเยว่จ้องมองเย่จิ่วเฉินด้วยดวงตาเย็นชาและฉุนเฉียว ทั้งยังคล้ายมองทะลุปรุโปร่งทุกสิ่ง
เจ้าปีศาจน้อยเพิ่งพูดว่าอะไรนะ?
เขาจัดการเรื่องตระกูลเหลิ่งเรียบร้อยแล้ว?
เขาเนี่ยนะ?
แล้วเรื่องที่นางวางแผนไว้ล่ะ?
เหลิ่งเยว่เริ่มร้อนใจอยู่บ้าง
เย่จิ่วเฉินพูดจบ เห็นเหลิ่งเยว่ไม่ตอบเสียที จึงยื่นมือดึงนางเข้ามากอดอีกครั้ง แล้วเอนตัวลงนอน
กลิ่นหอมเย็นคุ้นเคยที่ทำให้ใจสงบอบอวลอยู่ปลายจมูก เย่จิ่วเฉินสูดดมอย่างละโมบแรง ๆ สองสามครั้ง ก่อนหลับตาลง
เหลิ่งเยว่จ้องเย่จิ่วเฉินที่อยู่ใกล้แค่เอื้อม ใบหน้างดงามยิ่งขยายใหญ่ตรงหน้า พลางครุ่นคิดถึงคำพูดของเขาไม่หยุด