กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 168 เจ้าไม่คู่ควรกับข้า
บรรยากาศในห้องดูพิกลอยู่บ้าง
เหลิ่งเยว่ยืนอยู่ต่อหน้ารัชทายาทแคว้นซีเหลียง แม้จะตัวเตี้ยกว่าอยู่หนึ่งช่วงศีรษะ แต่กลิ่นอายทั้งร่างกลับประหนึ่งราชันผู้ก้าวลงจากยอดเขาหิมะ สะท้านขวัญผู้คน
ส่วนเย่จิ่วเฉินเพียงนั่งจิบชาเงียบ ๆ อยู่ด้านข้าง ราวกับเป็นคนนอก
เหลิ่งเยว่คิดว่าน่าจะยกแตงโมกับเมล็ดแตงสักสองจานให้เขา
รัชทายาทแคว้นซีเหลียงมองเหลิ่งเยว่ครู่หนึ่งอย่างครุ่นคิด
จากนั้นก็หลุบตาลงยิ้มบาง ๆ
“ที่แท้เรื่องตระกูลเหลิ่งจัดการเรียบร้อยแล้ว”
คำพูดที่จู่ ๆ รัชทายาทแคว้นซีเหลียงเอ่ยออกมาทำให้เหลิ่งเยว่เริ่มมองเขาใหม่
อืม ไม่เลว ยังพอมีสมองอยู่บ้าง