กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 164 เหลิ่งเยว่ นางคือปีศาจตนนั้น!
ภายในตำหนักหย่างซินมีแต่ความเงียบงันดุจความตาย
หร่านหลีคุกเข่าตัวตรงอยู่เบื้องหน้าเย่หลานกับเจียงซื่อ สีหน้าสงบนิ่ง มือทั้งสองชูสูงอยู่ตรงหน้าพวกเขา
บนมือของนางวางผ้าเช็ดหน้าแพรอีกครึ่งผืนอยู่อย่างชัดเจน
ทันทีที่เจียงซื่อเห็นผ้าเช็ดหน้าแพรครึ่งผืนนั้น สีหน้าสง่างามและสงบนิ่งแต่เดิมก็ปรากฏรอยร้าวเล็กน้อย
เกิดอะไรขึ้น?
เหตุใดผ้าเช็ดหน้าแพรครึ่งผืนนี้จึงไปอยู่ในมือหร่านหลี?
มันไม่ควรอยู่กับสาวใช้ของนางหรอกหรือ…
ทันใดนั้น ลางสังหรณ์ไม่ดีก็ผุดขึ้นในใจเจียงซื่อ นางเกือบจะก้าวเข้าไปหยิบมันโดยไม่รู้ตัว
ทว่ายังไม่ทันได้ขยับมืออีกข้างหนึ่งก็ชิงหยิบผ้าเช็ดหน้าแพรขึ้นไปก่อนแล้ว