กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 163 ช่างเป็นเรื่องตลกใหญ่หลวงจริง ๆ
ราตรีมืดมิด
ความมืดดุจสัตว์ร้ายที่ซุ่มเร้น กำลังแยกเขี้ยว อ้าปากอสูรกว้าง รอจังหวะลงมือ
รถม้าคันหนึ่งค่อย ๆ เคลื่อนไปตามถนนในเมืองหลวง ก่อนจะมาถึงลานด้านหลังจวนองค์ชายสี่
รถม้าหยุดลง เยว่เฉิงกับเย่จิ่วเฉินกระโดดลงจากรถตามลำดับ
เยว่เฉิงกวาดตามองรอบด้านอย่างระมัดระวังก่อน เมื่อแน่ใจว่าไม่มีอันตรายใด ๆ จึงเดินเข้าไปเคาะประตูหลังจวนองค์ชายสี่
“ก๊อก ก๊อก ก๊อก—”
หลังเสียงเคาะสามครั้ง ประตูหลังก็เปิดออก
เย่โม่หานสีหน้าเคร่งขรึม คิ้วกระบี่ขมวดแน่น เดินออกมาจากด้านในพร้อมสายลมหนาว
เยว่เฉิงคารวะเย่โม่หานก่อน จากนั้นจึงขยับหลีกไปด้านข้าง เผยให้เห็นเย่จิ่วเฉินที่อยู่ด้านหลัง