เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 159 มีเพียงทางเลือกเดียว
ภายในคุกหลวงยังคงร้อนอบอ้าวและชื้นแฉะ ราวกับในอากาศมีสิ่งที่ทำให้ผู้คนหดหู่ลอยอยู่
ส่วนเหลิ่งฉือในเวลานี้กลับรู้สึกราวกับมีคนจุดไฟรอบกาย เพียงคำพูดของเหลิ่งเยวี่ยประโยคเดียวก็ทำให้เขาว้าวุ่นไปทั้งตัว
ในดวงตาเต็มไปด้วยความกังวลและไม่อยากเชื่อ
แต่เหลิ่งเยวี่ยกลับมีสีหน้าเรียบเฉย แววตามั่นใจ ราวกับกำลังพูดเรื่องธรรมดาสามัญอย่างกินข้าวนอนหลับ
เหลิ่งฉือจ้องเหลิ่งเยวี่ยแน่วนิ่ง เอ่ยด้วยน้ำเสียงหนักแน่นว่า “เยวี่ยเอ๋อร์ อย่าทำอะไรบุ่มบ่าม เรื่องนี้เห็นได้ชัดว่ามุ่งเป้ามาที่ตระกูลเหลิ่งของเรา คนที่อยู่เบื้องหลังรับมือยากกว่าที่เจ้าคิดมาก”
เหลิ่งเยวี่ยไม่ประหลาดใจเลยที่เหลิ่งฉือพูดเช่นนี้
นางรู้มาโดยตลอดว่าแม้ตาเฒ่าจะดูเหมือนคนไม่เต็มบาทอยู่บ้างในยามปกติ แต่ที่จริงแล้วเป็นคนอ่านสถานการณ์ในใจได้ทะลุปรุโปร่ง
เหลิ่งเยวี่ยถามกลับอย่างเคร่งขรึมเป็นงานเป็นการ “ท่านพ่อคิดว่าข้าเป็นคนที่จะทำอะไรบุ่มบ่ามหรือ?”
อากาศเงียบงันไปหลายวินาที