เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 148 ใช้ประโยชน์ซึ่งกันและกัน ต่างฝ่ายต่างได้สิ่งที่ต้องการ
จู้เอ๋อร์เดินออกจากกระโจมด้วยสีหน้ามึนงง พอถึงหน้าประตูก็พบเหลียงเฉี่ยนเข้าพอดี
เพียงแต่เหลียงเฉี่ยนไม่ได้มามือเปล่า นางแบกห่อสัมภาระขนาดไม่เล็กไม่ใหญ่ไว้บนหลัง
จู้เอ๋อร์กะพริบตาปริบ ๆ มองเหลียงเฉี่ยนอย่างงุนงง
คุณหนูกับเหลียงเฉี่ยนสนิทสนมกันถึงขั้นที่พบหน้ากันแล้วต้องมอบของขวัญให้ตั้งแต่เมื่อใดกัน?
แม้ในใจจะอดพึมพำไม่ได้ แต่จู้เอ๋อร์ก็ยังคารวะเหลียงเฉี่ยนอย่างนอบน้อม ก่อนจะหันไปตามหาเสี่ยวเฮยที่เหลิ่งเยวี่ยส่งออกไปก่อนหน้านี้ ให้ไปสำรวจภูมิประเทศโดยรอบ
เหลิ่งเยวี่ยไม่ได้พาคนรับใช้ติดตามมาด้วย เมื่อจู้เอ๋อร์จากไป ภายในกระโจมจึงไม่มีบ่าวไพร่อื่นอีก
เหลียงเฉี่ยนก้าวสั้น ๆ ไปหาเหลิ่งเยวี่ย แล้วโยนห่อสัมภาระที่แบกอยู่ลงตรงหน้าอีกฝ่ายอย่างจริงจังเคร่งขรึม
เหลิ่งเยวี่ยเกือบสะดุ้งโหยง
“นี่อะไร?”