กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 144 เจ้าเคยรักข้าหรือไม่?
ขณะที่เหลิ่งรั่วเสวี่ยพูด น้ำตาก็ไหลทะลักออกมา
เย่โม่หานไม่คิดเลยว่าเหลิ่งรั่วเสวี่ยจะพูดกับตนเช่นนี้ขึ้นมากะทันหัน
จะบอกว่าไม่หวั่นไหวเลยนั้นเป็นไปไม่ได้
แต่สิ่งที่ทำให้เขาหวั่นไหวไม่ใช่ความซาบซึ้งต่อใจที่เหลิ่งรั่วเสวี่ยมีให้ตน
เย่โม่หานถอนหายใจหนัก ๆ
“เหตุใดถึงตอนนี้เจ้ายังไม่เข้าใจ?”
“ข้าไม่เข้าใจหรือ? ตกลงเป็นข้าที่ไม่เข้าใจ หรือเจ้าไม่เข้าใจ?”
อารมณ์ของเหลิ่งรั่วเสวี่ยดูเหมือนจะควบคุมไม่อยู่โดยสิ้นเชิง นางตะโกนใส่เย่โม่หานราวกับเสียสติ
“เพื่อเจ้า ชาตินี้ข้าไม่มีทางมีลูกได้อีก เพื่อให้เจ้าได้ขึ้นไปอยู่บนตำแหน่งนั้น ข้าวางแผนอย่างรอบคอบ คอยวางกลยุทธ์ อีกทั้งยังต้องฝืนทนความเจ็บปวดเพื่อช่วยเจ้าแต่งสตรีอื่น