เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 136 หน้าล่ะ?
เย่หลานหน้าตึง ไอสังหารในดวงตาพุ่งขึ้นจนปิดบังไม่มิด เขาจ้องเย่ซือไป๋เขม็ง
เขาช่างมีบุตรชายดี ๆ ทีละคนจริง ๆ
คนหนึ่งหนีไปอยู่ด่านชายแดนเพื่อให้ห่างจากเขา อีกคนชักกระบี่ใส่เขาเพราะสตรี บัดนี้ยังมีอีกคนหนึ่ง ถึงกับกล้าหมายปองสตรีของเขา
ดี! ดียิ่งนัก!
เย่หลานกำลังเดือดดาล ทุกคนต่างสัมผัสได้ถึงบรรยากาศราวกับพายุกำลังจะโหมกระหน่ำ คลื่นยักษ์ใกล้ปะทุ
เหลิ่งเยวี่ยเพียงมองปฏิกิริยาของทุกคนเงียบ ๆ อย่างพึงพอใจ
ในเมื่อบอกว่าจะตอบแทนน้ำใจ ก็ต้องตอบแทนอย่างสง่าผ่าเผยและงดงาม ในฐานะสตรี คำไหนต้องคำนั้น
เย่โม่หานมองเหลิ่งเยวี่ยด้วยคิ้วขมวดแน่น ความกังวลในดวงตาของเขาไม่ต่างจากเหลิ่งเยวี่ยและฮูหยินผู้เฒ่าเหลิ่ง ปิดบังอย่างไรก็ปิดไม่มิด
แม้พวกเขาหลายคนจะไม่รู้เรื่องที่เหลิ่งเยวี่ยทำมาก่อน แต่เมื่อเรื่องมาถึงขั้นนี้แล้ว คิดดูก็เข้าใจได้ไม่ยาก