กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 131 ไม่ใช่ข่าวลือ
ดวงตาดำสนิทราวเหยี่ยวของเย่โม่หานจับจ้องเหลิ่งรั่วเสวี่ยโดยไม่กะพริบ
ในใจเหลิ่งรั่วเสวี่ยยังคงหวาดกลัวเย่โม่หานอยู่ ดังนั้นเมื่อถูกเขาจ้องเช่นนี้ นางจึงอดหดตัวไม่ได้
เหลิ่งรั่วเสวี่ยถามอย่างระมัดระวัง “องค์ชายสี่ หม่อมฉันพูดอะไรผิดไปหรือเพคะ?”
เย่โม่หานนิ่งเงียบไปสองอึดใจ ก่อนถอนสายตาแล้วหันไปมองซั่วเฟิงกับหลิ่วชิงที่อยู่ข้างกาย
“ไปแจ้งพ่อบ้าน วันนี้ให้บ่าวในจวนหยุดพักหนึ่งวัน”
“ขอรับ!”
หลิ่วชิงกับซั่วเฟิงรับคำสั่งแล้วลงไปแจ้งข่าว เหลิ่งรั่วเสวี่ยเห็นดังนั้นก็ลอบถอนหายใจ
ตอนนี้เย่โม่หานดื่มโจ๊กขาวหมดชามแล้ว วางถ้วยกับตะเกียบลงบนโต๊ะ
เหลิ่งรั่วเสวี่ยรู้สึกกังวลอยู่บ้าง