เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 129 เป็นคนจะจริงใจสักหน่อยไม่ได้หรือ?
สายลมแผ่วพัดผิวน้ำจนเกิดระลอกคลื่นเป็นชั้น ๆ
เสี่ยวเฮยคุกเข่าอยู่ตรงหน้าเหลิ่งเยวี่ย แต่แผ่นหลังยังเหยียดตรง มือสองข้างที่ห้อยอยู่ข้างลำตัวกำแน่นจนเส้นเอ็นบนท่อนแขนปรากฏชัด
คุณหนูฉลาดถึงเพียงนั้น ความคิดของเขาคงถูกมองออกนานแล้วกระมัง
เสี่ยวเฮยกัดฟันลับ ๆ “ข้าน้อย…มีฐานะต่ำต้อย…”
“อย่าพูดเรื่องไร้สาระพวกนั้น!”
เหลิ่งเยวี่ยหงุดหงิดอยู่บ้าง ไม่รอให้เสี่ยวเฮยพูดจบก็เอ่ยขัดอย่างเย็นชา
“ข้าจะถามเจ้าแค่คำเดียว เจ้าชอบเหลียงเฉี่ยนหรือไม่?”
ดูเหมือนเสี่ยวเฮยไม่คิดว่าเหลิ่งเยวี่ยจะถามตรงไปตรงมาเช่นนี้ เขาชะงักไปก่อน จากนั้นก็ก้มหน้าขบริมฝีปากแน่น เงียบงันไม่เอ่ยคำ
ครั้งนี้เหลิ่งเยวี่ยไม่ได้เร่งรัด กลับมองเสี่ยวเฮยที่กำลังลังเลดิ้นรนอยู่ด้วยความอดทน