กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 127 ไม่ยอมรับความจริงก็ลองมาปะทะกัน
ด้วยความขุ่นเคือง ใบหน้าเล็กขาวผ่องของเหลียงเฉี่ยนจึงแดงระเรื่อขึ้นมา
กล้าหลบหน้านางเชียวหรือ!
คิดแล้ว เหลียงเฉี่ยนก็ถลกแขนเสื้อขึ้นอีกครั้ง ถึงขั้นทำท่าราวกับเป็นเรื่องจริงด้วยการถ่มน้ำลายลงบนฝ่ามือทั้งสองข้าง
เหลิ่งเยวี่ยยืนอยู่หน้าประตู “……”
ชวนคลื่นไส้อยู่หน่อย ๆ
เสี่ยวเฮยจ้องเหลียงเฉี่ยนตาไม่กะพริบ หากมองให้ดีจะเห็นว่าความหวาดกลัวในดวงตาคู่นั้นเลือนหายไปแล้ว แทนที่ด้วยความกังวลเต็มเปี่ยม
เหลิ่งเยวี่ยมองดูอย่างรู้กันโดยไม่ต้องเอ่ย
วินาทีถัดมา เหลียงเฉี่ยนก็วิ่งไปทางกำแพง
เสี่ยวเฮยเบิกตากว้างทันที กำมือแน่น