เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 125 เป็นอะไรของเขา
เหลิ่งเยว่ายังคงอยู่บนตั่งนอน ท่าทางเกียจคร้าน สีหน้าเฉยเมย ดื่มชาและกินขนม ราวกับวาจากบฏเมื่อครู่ที่มากพอจะทำให้ราชสำนักปั่นป่วนไม่ใช่คำพูดของนาง
จู่ ๆ หร่านหลีก็พบว่าสตรีตรงหน้าเหนือความคาดหมายของนางอยู่บ้าง
นางรู้ว่าเหลิ่งเยว่มีฐานะและตำแหน่งสูงศักดิ์ เมื่อพบเรื่องใดก็สุขุมสงบนิ่งและไม่เห็นใครอยู่ในสายตา แต่ดูเหมือนเพราะมีทุนเช่นนี้ นางจึงไม่เห็นคนหรือเรื่องใดสำคัญ และรับมือด้วยท่าทีเย็นชา
เช่นวาจาเมื่อครู่ นางพูดอย่างราบเรียบ แต่กลับเปี่ยมความมั่นใจและหนักแน่นราวกับติดตัวมาแต่กำเนิด จนผู้คนไม่อาจมองข้ามหรือโต้แย้งได้
ในส่วนลึกของใจหร่านหลี มีเสียงหนึ่งบอกนางขึ้นมาอย่างไร้สาเหตุ
สตรีตรงหน้าผู้นี้ หากนางต้องการ ก็ไม่มีสิ่งใดที่ทำไม่ได้
แต่หากเป็นเช่นนั้น เหตุใดตอนแรกนางยัง… ไม่สิ เป้าหมายตั้งแต่ต้นของนางก็คือส่งตนเข้าวัง ไปอยู่ต่อหน้าตี้จวิน