กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 122 ผิดกติกาแล้ว!
“หร่านหลีรินสุราให้คุณชาย”
หร่านหลีพูดพลางคุกเข่านั่งตรงหน้าเย่ซือไป๋ มือทั้งสองยกกาสุราขึ้น
สุราหอมกรุ่นไหลลงจากปากกาเข้าสู่จอก เกิดเป็นเสียงแผ่วเบา
ดวงตาเย็นชาและหงุดหงิดของเย่ซือไป๋จับจ้องข้อมือขาวผ่องของหร่านหลี
หากความตื่นตะลึงยามแรกพบทำให้เย่ซือไป๋ลืมคิดไตร่ตรอง ถ้อยคำที่เย่จิ่วเฉินทิ้งไว้ก่อนจากไปก็ประหนึ่งสายฟ้าฟาดกลางวันแสก ๆ สะเทือนเขาจนได้สติขึ้นมา
หร่านหลีเป็นคนของเย่จิ่วเฉินกับเหลิ่งเยวี่ย
แล้วพวกเขาส่งนางมาให้ตนอย่างโจ่งแจ้งเช่นนี้ แถมยังเตือนตนอีก จุดประสงค์คืออะไรกันแน่?
คิดว่าตนไม่กล้ารั้งนางไว้หรือ?
หรือเป็นแผนยั่วยุ ตั้งใจให้ตนรั้งนางไว้?