เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 113 ข้าไม่อยากพูดเป็นครั้งที่สอง
เยว่เฉิงไม่ทำให้คำสั่งของเย่จิ่วเฉินผิดหวัง เขาพาหมอหลวงจากสำนักหมอหลวงมาจนครบจริง ๆ
ส่วนใช้วิธีใดนั้น บรรดาหมอหลวงต่างปิดปากเงียบ เหลิ่งเยวี่ยเองก็ไม่มีแรงถาม
เพียงเห็นสีหน้าราวกับกำลังไว้ทุกข์ของหมอหลวงแต่ละคน นางก็พอเดาเรื่องราวได้คร่าว ๆ
หมอหลวงตู้ซึ่งเป็นหัวหน้าก้าวออกมาข้างหน้า มองเย่จิ่วเฉินอย่างระมัดระวังทุกฝีก้าว
“องค์ชายเก้า กระหม่อมผู้เฒ่าจะตรวจรักษาคุณหนูเหลิ่งแล้ว ขอองค์ชายเก้าหลบไปก่อนพ่ะย่ะค่ะ”
“องค์ชายผู้นี้จะไม่ไปไหนทั้งนั้น อยู่ที่นี่! หากวันนี้พวกเจ้าช่วยนางไม่ได้ ก็เตรียมรับศพของพวกเจ้าและครอบครัวไว้ได้เลย!”
เสียงของเย่จิ่วเฉินไม่ดังนัก แต่ไอสังหารเย็นเยียบที่แผ่ซ่านออกมาจากทุกถ้อยคำ ทำให้หมอหลวงหลายคนซึ่งผ่านโลกในวังมามากยังอดตัวสั่นเล็กน้อยไม่ได้
“องค์ชายเก้าโปรดวางพระทัย พวกกระหม่อมจะรักษาคุณหนูเหลิ่งอย่างสุดความสามารถ แต่พระองค์…”