เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 106 ท่านมาที่นี่ได้อย่างไร
“ก็ดี”
ถ้อยคำของเหลิ่งฉือวางตัวสง่าผ่าเผย ไม่ยโสไม่ต่ำต้อย เย่โม่หานเพียงพยักหน้าเบา ๆ แสดงความเห็นด้วย
อย่างไรเสีย ในใจเขาก็ไม่เคยคิดจะแต่งเหลิ่งรั่วเสวี่ยอยู่แล้ว
“เพียงแต่แม่ทัพไม่ให้ความร่วมมือเช่นนี้ ทำให้องค์ชายผู้นี้ลำบากใจยิ่งนัก”
ระหว่างกล่าว สีหน้าเย่โม่หานยังแสร้งทำท่าลำบากใจอย่างจริงจัง
เมื่อได้ยินคำพูดของเย่โม่หาน ใบหน้าเที่ยงธรรมของเหลิ่งฉือก็ปรากฏแววเยาะหยันขึ้นมา
“ตระกูลเหลิ่งของข้าภักดีและซื่อตรงมาแต่ไหนแต่ไร ขุนนางผู้นี้ติดตามแม่ทัพเฒ่าออกสนามรบสังหารศัตรูตั้งแต่อายุ 14 ปี ตลอดหลายปีมานี้ ศัตรูและโจรที่ตายด้วยน้ำมือข้ามีไม่ถึง 10,000 ก็เกือบ 8,000
จางหยวนฮ่วนเป็นเพียงคนตัวเล็ก ๆ หากข้าสังหารเขาจริง ฆ่าแล้วก็คือฆ่า ไม่มีอะไรต้องปฏิเสธ
แต่เรื่องที่ข้าไม่ได้ทำ องค์ชายสี่จะอาศัยเพียงคำกล่าวฝ่ายเดียวมาตัดสินโทษข้า ขุนนางผู้นี้คงทำตามคำสั่งไม่ได้”