เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 96 ไม่พอใจทุกอย่าง
ฮูหยินผู้เฒ่าเหลิ่งยืนอย่างสง่าภูมิฐานตรงหน้าเหลิ่งรั่วเสวี่ย ดวงตาแก่ชราที่ลึกโหลเล็กน้อยจับจ้องเหลิ่งรั่วเสวี่ยอย่างเคร่งขรึม
เหลิ่งรั่วเสวี่ยรู้สึกว่าน่าขัน แต่ในใจกลับร้อนรุ่มดุจถูกเปลวไฟแผดเผา
“ไม่พอใจตรงไหนหรือ? ข้าไม่พอใจทุกอย่าง!”
เหลิ่งรั่วเสวี่ยเอ่ยขึ้น น้ำเสียงราวกับเคลือบพิษ “พวกท่านคิดว่าข้าใช้ชีวิตดีกว่าบุตรีอนุภรรยาจวนอื่น ๆ แล้วถือว่าดีหรือ?”
ฮูหยินผู้เฒ่าเหลิ่งถามย้อน “แล้วเจ้ายังต้องการอะไรอีก? อยากเด่นกว่าธิดาสายเอกหรือ?”
“ข้าก็ต้องเหนือกว่าเหลิ่งเยวี่ย!”
พูดมาถึงขั้นนี้แล้ว เหลิ่งรั่วเสวี่ยก็ไม่สนใจที่จะปิดบังสิ่งที่อยู่ในใจตนอีก
“เหตุใด? เหตุใดนางต้องข่มข้าเหนือกว่าทุกเรื่อง?
เพียงเพราะนางเกิดมาเป็นธิดาสายเอก ส่วนข้าเกิดมาเป็นบุตรีอนุภรรยาหรือ? ชาติกำเนิดไม่ใช่สิ่งที่ข้าเลือก แต่เป็นพวกท่านยัดเยียดให้ข้า