เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 93 ไม่พอใจก็ทะยานขึ้นฟ้าเลยหรือ?
ภายในห้องเงียบสนิท เงียบจนได้ยินเข็มตก
เหลิ่งรั่วเสวี่ยพยายามปกปิดความตื่นตระหนกในแววตา แต่ร่างกายที่สั่นเล็กน้อยกลับทรยศนาง
คนที่อยู่ในเหตุการณ์ล้วนเป็นยอดคน ที่จริงแค่มีหางก็เดาได้ว่าเป็นลิง
เพียงมองแวบเดียว ทุกคนก็เข้าใจความจริงของเรื่อง
เพียงแต่ นอกจากเย่โม่หานที่รู้เรื่องนี้อยู่ก่อนแล้ว คนอื่นต่างตกตะลึงกันทั้งสิ้น
เพื่อใส่ร้ายเหลิ่งเยว่และทำให้จวนแม่ทัพพิทักษ์แผ่นดินตกเป็นฝ่ายผิด เหลิ่งรั่วเสวี่ยถึงกับยอมลงมือกับตนเอง
อย่าเพิ่งพูดถึงว่าลูกคนนั้นเป็นสายเลือดราชวงศ์หรือไม่ แต่นั่นก็เป็นเลือดเนื้อส่วนหนึ่งของนาง!
นางใจเหี้ยมได้ถึงเพียงนี้เชียว!
แน่นอนว่า ฮูหยินผู้เฒ่าเหลิ่งกับเหลิ่งฉือไม่รู้ว่าลูกของเหลิ่งรั่วเสวี่ยถูกเย่โม่หานลงมือจบชีวิตด้วยน้ำแกงยาไปถ้วยหนึ่ง