กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 92 นางควรทำอย่างไร?
เย่จิ่วเฉินยืนเคียงข้างเหลิ่งเยว่เช่นนั้น วางตัวราวกับไร้ผู้คนรอบข้าง
เย่โม่หานบอกไม่ได้ว่าตนรู้สึกอย่างไร
นอกจากความริษยาและความโกรธแล้ว คล้ายยังมีความขมขื่นอย่างหนึ่งที่เขาไม่เคยประสบมาก่อน และไม่รู้จะบรรยายอย่างไร
เย่โม่หานชะงักไปเล็กน้อย ก่อนเก็บสายตาแล้วก้าวเข้าไปในห้อง
บนใบหน้าเหลิ่งฉือปรากฏความไม่พอใจอย่างชัดเจน เขาถลึงตาใส่เหลิ่งเยว่กับเย่จิ่วเฉินอย่างเกรี้ยวกราด แล้วหันหน้าหนีด้วยความขุ่นเคืองก่อนเข้าไปในห้อง
ฮูหยินผู้เฒ่าเหลิ่งกับแม่นมกู้มีสีหน้าไม่พอใจประหนึ่งเห็นเรื่องผิดจารีต แต่ก็ไม่ได้พูดอะไร
เหลิ่งเยว่ไม่เข้าใจจริง ๆ
นางจับมือบุรุษของนาง แล้วเหตุใดคนสองคนถึงไม่พอใจ?
เกี่ยวอะไรกับพวกเจ้า?