กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 81 อย่าเสียใจภายหลัง
รถม้าของเหลิ่งเยว่แล่นไปตามถนนในเมืองหลวงอย่างเอื่อยเฉื่อย
เพราะเสี่ยวไป๋ขับรถม้าเป็นแล้ว จึงไม่ต้องใช้คนขับรถม้าของจวนแม่ทัพ จู้เอ๋อร์จึงนั่งอยู่ในรถกับเหลิ่งเยว่
เมื่อนึกถึงใบหน้าที่แสดงอารมณ์หลากหลายของฮูหยินผู้เฒ่าเหลิ่งกับแม่นมกู้ตอนนางกลับไป จู้เอ๋อร์ก็อดสั่นไม่ได้
เหลิ่งเยว่เหลือบมองจู้เอ๋อร์ที่หดตัวอยู่ในรถม้าจากหางตา
ก่อนหน้านี้แม่หนูคนนี้ยังตื่นเต้นดีใจอยู่เลย เหตุใดพอเอากล่องไปคืนแล้วถึงหมดเรี่ยวแรงเช่นนี้?
“จู้เอ๋อร์”
เสียงของเหลิ่งเยว่ดังขึ้นกะทันหัน ทำให้จู้เอ๋อร์ซึ่งประหม่าจนเส้นตึงอยู่แล้วสะดุ้ง
“เจ้าคะ?”
“ในเรือนพวกเรามีคนใหม่มาหรือ?”